Wspinanie, trekking, turystyka - TopRope.pl

Potstatske Skaly-Stare Skaly (Horni)

      Stare Skaly to jedna długa ściana, na której znajduje się 19 dróg. Zostały one na nowo przygotowane (oczyszczone i uzbrojone w nowe punkty przelotowe i stanowiska) przez Standę Bartoska, któremu pomagał jego brat Danek.Prace te miały miejsce w drugiej połowie 2005r. Były one konieczne ponieważ Potstatske Skaly intensywnie eksplorowano w latach 60-tych i 70-tych ubiegłego wieku i pozostawione przez wspinaczy przeloty (mała ilość haków) były totalnie zniszczone. Korzystając z wolnych połaci, wyczyszczonej skały i osadzonych nowych punktów S. Bartosek i inni morawscy wspinacze poprowadzili wiele nowych dróg.

Potstatske Skaly – Nove Skaly (Dolni)

Nove Skaly to jeden masyw o wysokości około 30m. znajdujący się na stoku nad potokiem. Drogi na nim zostały kompeksowo ubezpieczone w 2007r. Z powodu występowania jeszcze miejscami drobnej kruszyzny zaleca się by asekuranci stosowali kaski (!).

Sroga Skała to pojedyncza turnia stojąca przy utwardzonej drodze łączącej Zaborze z Suliszowicami. Pierwszymi jej eksploratorami byli Halina Kaniut i Andrzej Janina (lata 90-te XXw.). Jednak dopiero ubezpieczenie dróg w latach 2007/2008 spowodowało udostępnienie jej dla większości wspinaczy. Pierwsze topo opisujące istniejące dzisiaj drogi ukazało się w GÓRACH nr4(155), kwiecień 2007.

Przedstawiamy topo oraz opis rejonu wspinaczkowego w Helfštýn'ie w Czechach.

Rok 2007 był dla Ciebie bardzo aktywny. Zjeździłaś niemal całą Europę w poszukiwaniu celów wspinaczkowych.

Faktycznie już w lutym udałam się na west. Najpierw było Ferentillo we Włoszech, potem Frankenjura w Niemczech, Visnove na Słowacji, Adlitzgraben w Austrii, kilka rejonów we Francji, m.in. moje ulubione Ceuse oraz St. Legere i Orpierre i na koniec sezonu Hiszpania, skąd wróciliśmy do Polski na początku grudnia. W Hiszpanii spędziliśmy ostatnie miesiące sezonu, były one dla mnie niezwykle ciężkie.

W 2001r. Omega Pacific rozpoczęła produkcję nowatorskiego przyrządu asekuracyjnego pod nazwą SBG I. Dosyć szybko dokonano jego modyfikacji i w 2002r. pojawił się SBG II (wersja A).

Nowatorskim rozwiązaniem w konstrukcji SBG było zastosowanie sztywnego trzonu, który utrzymuje korpus kubka w stałej odległości od karabinka.